Przemoc ekonomiczna dotyka osób starszych, niepełnosprawnych oraz samotnie wychowujących matek. Kobiety nie zdają sobie sprawy, jak wiele form przemocy ekonomicznej może mieć wpływ na ich życie. Konsekwencje przemocy ekonomicznej to utrata wiary we własne kompetencje zawodowe, obniżenie samooceny, stany lękowe i depresja, oraz trudności z panowaniem nad emocjami w sytuacjach stresujących. Ofiara przemocy ekonomicznej w związku z utratą wiary we własne możliwości, pozostaje przez długie okresy bez pracy. To z kolei wiąże się z brakiem środków pieniężnych na podnoszenie kwalifikacji i możliwość samodzielnego utrzymania się. W wyniku tych zdarzeń ofiara przemocy ekonomicznej nie jest w stanie uniezależnić się od sprawcy. Kontrola, sprawowanie władzy, izolacja społeczna – każde z tych zachowań ma na celu przede wszystkim odebranie godności.

Przemoc ekonomiczna ma miejsce również w środowiskach pracowniczych. Jej ofiarami są zazwyczaj kobiety z racji tego, że są słabsze i często brakuje im odwagi, by zatrzymać stosowaną wobec nich przemoc. Przemoc ekonomiczna w miejscach pracy dotyka również cudzoziemców, którzy legalnie przybywają do Polski. Zdarza się, że cudzoziemki/cudzoziemcy posiadający dokumenty poświadczające ich wysokie wykształcenie i kompetencje pracownicze, są traktowani jak „gorsza” siła robocza. W związku z tym cudzoziemcy są zatrudniani na niskich stanowiskach, które nie są adekwatne do ich wykształcenia. Często również ze względu na swoje pochodzenie otrzymują zaniżone wynagrodzenie.

 

Źródło: http://rownetraktowanie.gov.p